wtorek, 17 września 2013

Nie było dnia, żebym nie płakała,
nie było dnia, żebym nie myślała,
nie było dnia, żebym nie tęskniła.
Tak bardzo mi Go brakuje...

7 komentarzy:

  1. Wytrwalosci Kochana życzę :*

    OdpowiedzUsuń
  2. mówią że czas leczy rany ale w tej sytuacji to gówn.... prawda:/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Minęły już 3 miesiące jest inaczej niż na początku... nie da się tego opisać. Ja miałam (a może mam)nadzieję, że to tylko sen i zaraz się obudzę, i najgorzej jest jak przychodzi świadomość że to prawda że go juz nie ma, to nie mogę sobie z tym poradzić...

      Usuń
    2. ja sobie mogę tylko wyobrazić co czujesz w podobnym czasie straciłam teściową i widzę jak cierpi mój W. ale i mi jej strasznie brakuje.....dlatego napisałam o tym czasie niby ma być lepiej a wcale nie jest:( nie wyobrażam sobie świąt i tej całej radosnej otoczki.....ale trzeba być silnym dla dzieci:)

      Usuń
  3. Kochana płacz też jest potrzebny, pozwala nam się oczyścić... Dobrze, że masz Szymusia, przy którym nie możesz się smucić cały czas, dzięki Bogu, że są dzieci na tym świecie :*
    A o Tacie będziesz pamiętać zawsze, pielęgnuj te wspomnienia nie tylko w sobie, ale też w Szymku - żeby On Go nie zapomniał, bo jest jeszcze malutki.... Przytulam najmocniej jak umiem :****

    OdpowiedzUsuń
  4. Doskonale wiem co czujesz. Podobno czas leczy rany... Tylko ile go potrzeba?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A moim zdaniem czas nie leczy ran, tylko pogłębia tęsknotę....:(((

      Usuń