Dlaczego to jest takie trudne?
Co chwilę wraca do mnie moment jak zginął, rozdziera mnie na kawałki...
Płakać mogę tylko jak ktoś nie widzi, przy Szymonie muszę się zachowywać jakby się nic nie stało...
Brakuje mi już sił....
Stwarzam pozory że jest dobrze, a w środku chce mnie rozerwać na kawałki, tak boli...., tęsknie
Zawieszenie- nie wiadomo jak to się stało, czy zasłabł czy miał zawał czy może go ktoś potrącił, toczy się śledztwo w tej sprawie i na każdym kroku przypomina o wszystkim..... Chcę go pamiętać jak żył i jakim był człowiekiem a nie jak zginął i jak wyglądał w trumnie...
Tak strasznie chciałabym żeby czas przyspieszył, żeby już tak nie bolało,,,, tęsknoty i pustki nic nie zastąpi ale żeby już nie bolało....
Płacz ile możesz. Płacz ile masz sił. Płacz dopóki będą łzy . To pomaga. Ściskam :*
OdpowiedzUsuńDziękuję
UsuńTak bardzo chciałabym Ci pomóc... Kochana :***
OdpowiedzUsuńchyba nikt mi nie pomoże, po prostu muszę to przejść. Z nikim nie rozmawiam o tym, tu jest jedyne miejsce gdzie mogę z siebie wyrzucić z siebie to wszystko. Monia dziękuję za że jesteś...
Usuń